Velika tuga pogodila je Bugojno nakon vijesti da je preminuo Haris Ljubuškić (36), sin rahmetli Admira Ljubuškića – Šutka, legendarnog komandanta bataljona 307. slavne brdske brigade Armije Republike Bosne i Hercegovine i nosioca ratnog priznanja “Zlatni ljiljan”.
Građani Bugojna i brojni prijatelji porodice opraštaju se od Harisa, čija je smrt dodatno potresla javnost zbog teške i bolne porodične sudbine koja ovu porodicu prati decenijama.
Sudbina je htjela da Haris preseli gotovo na 31. godišnjicu pogibije svog oca Admira Ljubuškića – Šutka, koji je poginuo 21. juna 1995. godine na visočkom ratištu, tokom borbi na Dobranjskom brdu.
Porodicu Ljubuškić pratile tragedije
Nova tragedija posebno je bolna jer dolazi i uoči godišnjice smrti Harisovog amidže Tarika Ljubuškića, policajca Policijske uprave Bugojno, koji je ubijen u terorističkom napadu u junu 2010. godine.
U tom napadu ranjeno je još šest policijskih službenika, a slučaj je godinama bio među najtežim sigurnosnim događajima u Bosni i Hercegovini.
Apelaciono vijeće Suda BiH kasnije je pravosnažno osudilo Harisa Čauševića Oksa na 35 godina zatvora zbog terorističkog napada, dok je njegov pomagač Adnan Haračić osuđen na 14 godina zatvora.
Samo nekoliko mjeseci nakon tog događaja, u decembru 2010. godine, preminuo je i Sulejman Ljubuškić, otac Admira i Tarika, odnosno Harisov djed.
Porodica je tada govorila da nije mogao podnijeti bol i tragedije koje su ih zadesile.
“Ne daj Bože nikome”
Ni nana Aiša Ljubuškić više nije među živima. Preminula je u julu 2024. godine u 80. godini života, a često je kroz suze govorila:
“Ne daj Bože nikome.”
Samo dvije godine kasnije porodicu Ljubuškić pogodila je nova velika tragedija odlaskom Harisa Ljubuškića.
Ostavio neutješnu porodicu
Iza Harisa su ostali majka Azra, brat Emir, amidža Adnan, daidža Azer, brojna rodbina, prijatelji i građani Bugojna koji ne zaboravljaju žrtvu i doprinos porodice Ljubuškić tokom odbrane Bosne i Hercegovine.
Njegov otac Admir Ljubuškić – Šutak bio je jedan od najpoznatijih ratnih komandanata iz Bugojna. Ratno priznanje “Zlatni ljiljan” dobio je 1994. godine, a poginuo je godinu kasnije u 29. godini života.
Iza njega su tada ostali supruga i dvoje maloljetne djece, dok je porodicu kasnije pogodila i smrt njegovog brata Tarika.
Brojni građani Bugojna na društvenim mrežama opraštaju se od Harisa emotivnim porukama i izrazima saučešća porodici Ljubuškić.
